Baterie litowo-jonowe zasilają telefony, laptopy i samochody elektryczne. Jony litu przemieszczają się między dwiema elektrodami podczas ładowania i rozładowywania. Skład chemiczny jest różny: kobalt, nikiel, mangan, fosforan żelaza. Każda mieszanka ma inną gęstość energetyczną, koszt, bezpieczeństwo i żywotność. Żadna formuła nie jest zawsze korzystna.

Zalety są oczywiste. Lit jest najlżejszym metalem, więc akumulatory te gromadzą więcej energii na kilogram niż akumulatory kwasowo-ołowiowe czy niklowo-metalowo-wodorkowe. Nie mają efektu pamięci. Dobrze trzymają ładunek. Wytrzymują setki, a nawet tysiące cykli ładowania, zanim ulegną degradacji.

Wyzwania są również realne. Ogniwa litowo-jonowe mogą się zapalić w przypadku uszkodzenia lub przeładowania. Zawierają kobalt, często wydobywany w trudnych warunkach. Recykling poprawia się, ale wciąż jest ograniczony. Ceny gwałtownie spadły, z ponad 1000 dolarów za kilowatogodzinę w 2010 roku do poniżej 150 dolarów na wielu rynkach. Ten spadek sprawił, że pojazdy elektryczne stały się opłacalne.

Typowe związki chemiczne

• Tlenek litu i kobaltu
• Litowo-niklowo-manganowo-kobaltowy
• Fosforan litu i żelaza
• Tlenek litu i manganu
• Litowo-niklowo-kobaltowo-aluminiowy