Projektowanie interakcji kształtuje sposób, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcję z produktami cyfrowymi. Obejmuje ono przepływ między ekranami, reakcję przycisku po naciśnięciu, animację potwierdzającą działanie oraz komunikat o błędzie wyjaśniający, co poszło nie tak. Dziedzina ta rozwinęła się w latach 80. XX wieku, wraz z upowszechnieniem się komputerów osobistych, a projektanci zdali sobie sprawę, że oprogramowanie musi być użyteczne, a nie tylko funkcjonalne. Bill Moggridge i Bill Verplank ukuli ten termin w połowie lat 80.

Projektanci interakcji biorą pod uwagę stany, przejścia i informacje zwrotne. Co się dzieje, gdy użytkownik najedzie kursorem myszy na link? Co się dzieje, gdy wyśle ​​formularz? Co się dzieje, gdy połączenie zostanie zerwane? Dobry projekt interakcji sprawia, że ​​te momenty wydają się naturalne. Zły projekt interakcji pozostawia użytkowników w niepewności. Przycisk, który nie zmienia wyglądu po kliknięciu, wydaje się zepsuty. Pokrętło ładowania, które nigdy się nie kończy, wywołuje niepokój. Projektanci prototypują te interakcje na wczesnym etapie, często za pomocą prostych narzędzi, aby przetestować ich działanie przed napisaniem kodu.

Główne obawy

• Informacja zwrotna: potwierdzenie, że akcja została zarejestrowana.
• Stany: domyślny, najechanie kursorem, aktywny, wyłączony, błąd.
• Przejścia: jak zmieniają się ekrany i elementy.
• Mikrointerakcje: małe momenty, które prowadzą i zachwycają.

Projektowanie interakcji nie polega tylko na upiększaniu. Chodzi o to, by były przewidywalne, responsywne i łatwe do zrozumienia.