Skręcanie polega na mocowaniu elementów konstrukcyjnych za pomocą śrub i nakrętek. Jest to jedna z podstawowych metod łączenia elementów stalowych. Śruba przechodzi przez otwory w dwóch lub więcej blachach, a nakrętka dociska ją, aby ścisnąć blachy razem. Połączenie przenosi obciążenie poprzez tarcie, łożysko lub rozciąganie, w zależności od rodzaju śruby i jej konstrukcji. Połączenia śrubowe można montować w terenie, sprawdzać i, w razie potrzeby, demontować. W kuchni termin ten pojawia się rzadko, ale sama idea owszem. Śruba to element złączny. Słoik z zakrętką, zacisk, opaska zaciskowa. Każdy z nich utrzymuje coś na miejscu. Zasada jest ta sama: połączenie mechaniczne, które nie rozłącza się.

Śruby występują w różnych gatunkach i typach. A325 i A490 to śruby konstrukcyjne o wysokiej wytrzymałości stosowane w ramach stalowych. Są one dokręcane do określonego naprężenia. Śruby kotwiące osadzane są w betonie, aby mocować kolumny i urządzenia. Śruby oczkowe i śruby typu U służą do specjalistycznych zastosowań. Średnica, długość, gwint i powłoka śruby są określane przez inżyniera. W kuchni najbliższym odpowiednikiem może być kratownica, sznurek służący do wiązania pieczeni. Utrzymuje ona kształt. Jest usuwana przed podaniem.

Połączenia śrubowe mają przewagę nad spawanymi. Są szybsze w montażu. Nie wymagają certyfikowanych spawaczy. Można je sprawdzić wizualnie. Potrafią kompensować niewielkie odchylenia. Mogą się jednak poluzować pod wpływem drgań, dlatego mogą wymagać zastosowania podkładek zabezpieczających. Połączenie jest tak wytrzymałe, jak jego najsłabszy element. Często jest nim śruba. To samo dotyczy kuchni. Zbyt luźna więźba powoduje rozpływanie się pieczeni. Zbyt ciasna więźba wrzyna się w mięso. Mocowanie musi być odpowiednie. Kucharz musi to wiedzieć.