Molarność to najpopularniejszy sposób wyrażania stężenia w chemii. Jest to liczba moli substancji rozpuszczonej na litr roztworu. Jednostką miary są mole na litr, w skrócie M. 1M roztwór chlorku sodu zawiera jeden mol NaCl rozpuszczony w wodzie w ilości wystarczającej do uzyskania jednego litra roztworu. Molarność zależy od temperatury, ponieważ objętość roztworu zmienia się wraz z temperaturą.

Aby przygotować roztwór o danym stężeniu molowym, należy odważyć substancję rozpuszczoną, rozpuścić ją w objętości mniejszej niż końcowa, a następnie dodawać rozpuszczalnik, aż do osiągnięcia objętości końcowej. Objętość mierzy się po rozpuszczeniu substancji rozpuszczonej, a nie przed. Wynika to z faktu, że substancja rozpuszczona zajmuje objętość i może zmienić całkowitą objętość. Do precyzyjnych pomiarów używa się kolby miarowej.

Molarność jest wykorzystywana w stechiometrii, miareczkowaniu i kinetyce reakcji. Pozwala chemikom obliczyć, ile substratu potrzeba do reakcji z daną objętością roztworu. Równanie rozcieńczenia, M1V1 = M2V2, określa zależność między molowością a objętością roztworu przed i po rozcieńczeniu. Służy do przygotowywania roztworów roboczych z roztworów podstawowych.

Istnieją inne jednostki stężenia. Molalność to liczba moli substancji rozpuszczonej na kilogram rozpuszczalnika, która jest niezależna od temperatury. Procent masowy to masa substancji rozpuszczonej podzielona przez masę roztworu. Części na milion są używane do pomiaru stężeń śladowych. Każda jednostka ma swoje zastosowanie. Molalność jest wygodna w przypadku reakcji w roztworze.