Molariteit is de meest gebruikelijke manier om concentratie in de chemie uit te drukken. Het is het aantal mol opgeloste stof per liter oplossing. De eenheid is mol per liter, afgekort tot M. Een 1 M oplossing van natriumchloride bevat één mol NaCl opgelost in voldoende water om één liter oplossing te maken. Molariteit is temperatuurafhankelijk omdat het volume van een oplossing verandert met de temperatuur.

Om een ​​oplossing met een bepaalde molariteit te bereiden, weeg je de opgeloste stof af, los je deze op in een kleiner volume oplosmiddel dan het uiteindelijke volume, en voeg je vervolgens oplosmiddel toe tot het uiteindelijke volume is bereikt. Het volume wordt gemeten nadat de opgeloste stof is opgelost, niet ervoor. Dat komt omdat de opgeloste stof volume inneemt en het totale volume kan veranderen. Voor nauwkeurig werk wordt een maatkolf gebruikt.

Molariteit wordt gebruikt in stoichiometrie, titratie en reactiekinetiek. Het stelt chemici in staat te berekenen hoeveel van een reactant nodig is om te reageren met een bepaald volume oplossing. De verdunningsvergelijking, M1V1 = M2V2, relateert de molariteit en het volume van een oplossing vóór en na verdunning. Deze vergelijking wordt gebruikt om werkoplossingen te bereiden uit stamoplossingen.

Er bestaan ​​andere concentratie-eenheden. Molaliteit is het aantal mol opgeloste stof per kilogram oplosmiddel, wat onafhankelijk is van de temperatuur. Massapercentage is de massa van de opgeloste stof gedeeld door de massa van de oplossing. Deeltjes per miljoen (ppm) wordt gebruikt voor zeer lage concentraties. Elke eenheid heeft zijn eigen toepassingen. Molariteit is handig voor reacties in oplossing.