Ludzie od tysięcy lat modyfikują genetykę roślin i zwierząt poprzez selektywną hodowlę. Inżynieria genetyczna dokonuje tego bezpośrednio. Modyfikuje materiał genetyczny organizmu za pomocą technik laboratoryjnych, omijając powolny proces hodowli. Gen z jednego organizmu można wprowadzić do innego, przekraczając granice gatunkowe, które w naturze nigdy by się nie przecinały.

Narzędzia ewoluowały. Enzymy restrykcyjne tną DNA w określonych sekwencjach. Ligaza łączy fragmenty. Plazmidy przenoszą geny do bakterii. CRISPR i inne narzędzia edycyjne dokonują precyzyjnych zmian w docelowych lokalizacjach. Rezultatem może być bakteria produkująca ludzką insulinę, kukurydza odporna na owady lub mysz, która modeluje ludzkie choroby.

Inżynieria genetyczna jest wykorzystywana w medycynie, rolnictwie i badaniach naukowych. Pozwala na produkcję białek terapeutycznych, szczepionek i terapii genowych. Pozwala na uzyskanie plonów o wyższych plonach i mniejszym zużyciu pestycydów. Pozwala również na tworzenie modeli zwierzęcych do badania chorób. Jest również wykorzystywana w biotechnologii przemysłowej do produkcji enzymów, substancji chemicznych i biopaliw.

Technologia ta budzi obawy. Kwestie bezpieczeństwa koncentrują się na niezamierzonych skutkach i oddziaływaniu na środowisko. Kwestie etyczne koncentrują się na modyfikacji linii zarodkowej człowieka i granicach gatunkowych. Systemy regulacyjne różnią się w zależności od kraju. Stany Zjednoczone regulują organizmy modyfikowane genetycznie w ramach Skoordynowanych Ram, które dzielą nadzór między FDA, EPA i USDA. Europa stosuje bardziej ostrożne podejście. Debata nie ucichnie.