Dziedziniec to otwarta przestrzeń otoczona murami budynku lub kompleksu. Jest to przestrzeń zewnętrzna, ale sprawia wrażenie zamkniętej i prywatnej. Dziedzińce były używane od tysięcy lat, od rzymskich domów, przez chińskie siheyuan, po hiszpańskie misje kolonialne. Zapewniają światło, powietrze i osłonięte miejsce spotkań.

W gęsto zabudowanych obszarach miejskich dziedziniec może być cichym schronieniem przed ulicą. Może również stanowić mikroklimat: ściany blokują wiatr, a bruk i rośliny stabilizują temperaturę. W gorącym i suchym klimacie dziedziniec z fontanną lub basenem może chłodzić powietrze.

Dziedzińce występują w wielu formach. Dziedziniec centralny organizuje budynek wokół pojedynczej otwartej przestrzeni. Dziedziniec boczny przylega do jednej krawędzi. Seria małych dziedzińców może podzielić duży budynek na mniejsze, bardziej kameralne strefy.

Projekt ma znaczenie. Dziedziniec bez cienia, miejsc do siedzenia i możliwości wejścia to po prostu dziura w budynku. Najlepsze są zaprojektowane do konkretnych celów: spożywania posiłków, zabawy, kontemplacji lub komunikacji.