Bruzda to wąski rów wycięty w glebie. Rolnicy robią je od czasów pierwszych pługów, które spulchniały ziemię, i nadal służą trzem głównym celom: sadzeniu, nawadnianiu i drenażowi.

Kiedy wrzucasz nasiono do bruzdy i przykrywasz je, dajesz mu przewagę. Rów zatrzymuje wilgoć, chroni kiełek przed wiatrem i zapobiega jego wypłukiwaniu. W przypadku nawadniania woda spływa bruzdami między rzędami upraw, wsiąkając w ziemię w miarę przemieszczania się. Aby zapewnić drenaż, bruzdy odprowadzają nadmiar wody z wilgotnego gruntu.

Szczegóły praktyczne

• Głębokość i rozstaw zależą od uprawy i gleby
• Bruzdy konturowe na zboczach spowalniają spływ wody i zatrzymują glebę
• Jednolite bruzdy pomagają nasionom kiełkować w tym samym czasie
• Systemy grzbietowo-bruzdowe kiedyś osuszały całe pola w wilgotnej Europie

Nawadnianie bruzdowe jest tanie, ale marnotrawne w porównaniu z liniami kroplującymi. Mimo to, na równym gruncie z dużą ilością wody, trudno je przebić w przypadku upraw rzędowych, takich jak kukurydza i bawełna.