Iemand hoort over het ongeluk van een ander en voelt verdriet of bezorgdheid voor die persoon, zonder noodzakelijkerwijs dezelfde emotionele toestand te delen. Sympathie is dat gevoel van zorg en medeleven met het lijden van een ander.

Sympathie is iets anders dan empathie, waarbij het gaat om het delen of goed begrijpen van de gevoelens van de ander. Sympathie kan aanzetten tot helpend gedrag en gaat vaak gepaard met de wens om het leed te verlichten. Het ontstaat al vroeg in de ontwikkeling en wordt gestimuleerd door culturele normen van mededogen.

Overmatige of selectieve sympathie kan leiden tot eenzijdige hulpverlening of emotionele uitputting. In de professionele zorgverlening bevordert evenwichtige sympathie de betrokkenheid zonder de hulpverlener te overweldigen. Uitingen van sympathie – verbaal, via gezichtsuitdrukkingen of in de praktijk – maken deel uit van de sociale reactie op verlies en tegenslag. Sympathie verbindt mensen door de erkenning van kwetsbaarheid.

Gevoelens voor een ander vormen een van de meest voorkomende banden die het sociale leven bijeenhouden.