De eenwoordfase is de periode in de vroege taalontwikkeling waarin kinderen voornamelijk in losse woorden spreken. Deze fase begint meestal rond de eerste verjaardag en duurt enkele maanden.

Elk woord staat vaak voor een heel idee of verzoek. "Melk" kan betekenen "Ik wil melk" of "Er is melk". De woordenschat van het kind groeit geleidelijk en de woorden zijn meestal concrete zelfstandige naamwoorden of eenvoudige sociale uitdrukkingen. Intonatie en gebaren helpen de bedoelde betekenis over te brengen. Ouders en verzorgers interpreteren deze holofrasen in context en breiden ze vaak uit tot volledige zinnen, waarmee ze een voorbeeld geven voor de volgende ontwikkelingsfase.

De overgang van de eenwoordfase vindt plaats wanneer kinderen twee woorden beginnen te combineren – meestal rond de achttien tot vierentwintig maanden. De eenwoordperiode is daarom zowel een mijlpaal als een tijdelijk platform van waaruit complexere grammatica zich zal ontwikkelen.

Een enkel woord, bewust uitgesproken en begrepen in de juiste context, is de eerste stap van een kind naar productieve taal.