Wanneer de maan en de zon zich op één lijn bevinden met de aarde – bij nieuwe maan en volle maan – versterken hun zwaartekrachten elkaar. Het resultaat zijn springtijden, waarbij het verschil tussen hoog- en laagwater het grootst is. Ondanks de naam komen springtijden het hele jaar door voor, ongeveer om de twee weken.

Hoogwater is hoger en laagwater lager dan gemiddeld. Het risico op overstromingen langs de kust neemt toe tijdens springtij, vooral wanneer dit samenvalt met stormen of sterke aanlandige winden. Organismen in het getijdengebied ervaren de langste blootstelling aan en onderdompeling gedurende de maanmaand. De tegenovergestelde fase, doodtij, treedt op bij kwartmaanstanden, wanneer het verschil het kleinst is.

Getijdentabellen voorspellen springtij en doodtij met grote precisie. Lokale versterking door de geometrie van de kust kan ervoor zorgen dat het verschil in springtij op uitzonderlijke locaties, zoals de Fundybaai, meer dan tien meter bedraagt. Zeevarenden en kustingenieurs plannen cruciale werkzaamheden rond de springtij-doodtijcyclus.

Bij springtij kunnen getijdenzones zichtbaar worden die de rest van de maand verborgen blijven.