Tweetalige gesprekken maken vaak gebruik van een mix van talen binnen één uitwisseling. Code-switching is het afwisselen tussen twee of meer talen of varianten binnen een gesprek of zelfs een enkele zin.

Het wisselen van spreekstijl kan een signaal zijn van identiteit, een aanpassing van de sociale afstand, een citaat van een andere spreker of een aanvulling op een ontbrekend woord. Structurele beperkingen bepalen waar dit mogelijk is. Maatschappelijke normen bepalen of het wisselen van spreekstijl gewaardeerd, getolereerd of gestigmatiseerd wordt.

Onderzoekers maken onderscheid tussen code-switching en leenwoorden door te kijken naar frequentie, aanpassing en sprekerbewustzijn. Corpusstudies tonen aan dat bekwame code-switchers systematische patronen volgen. In onderwijsdebatten wordt code-switching soms ten onrechte gezien als een tekortkoming in plaats van een tweetalige vaardigheid.

• Afwisseling tussen talen in een gesprek
• Vervult sociale, pragmatische en lexicale functies.
• Beperkt door structuur en gemeenschapsnormen
• Anders dan een eenmalige lening