In de achttiende eeuw verdedigde een netwerk van schrijvers en lezers de rede, empirisch onderzoek en hervorming. De Verlichting was een intellectuele en culturele beweging, gecentreerd in Europa, die het traditionele gezag op het gebied van religie, politiek en kennis ter discussie stelde.

Figuren als Voltaire, Rousseau, Kant en vele minder bekende deelnemers debatteerden over natuurrechten, de wetenschappelijke methode, religieuze tolerantie en de organisatie van de samenleving. Salons, academies en de drukpers verspreidden ideeën over de grenzen heen. Niet al het Verlichtingsdenken was uniform; er bestonden scherpe meningsverschillen over het tempo en de richting van de veranderingen.

Argumenten uit de Verlichting beïnvloedden revoluties in Amerika en Frankrijk en latere hervormingen elders. Critici hebben toen en nu gewezen op de beperkingen van de beweging met betrekking tot gender, ras en de niet-Europese wereld. De erfenis ervan omvat zowel het ideaal van kritische publieke rede als voortdurende discussies over de reikwijdte van dat ideaal.

• 18e-eeuwse beweging die de nadruk legt op rede en hervorming
• Stelde de traditionele religieuze en politieke autoriteit ter discussie.
• Verspreid via drukwerk, salons en academies.
• Beïnvloedde revoluties en later het politieke denken.