Op 4 juli 1776 nam het Continentale Congres een tekst aan die de politieke banden met Groot-Brittannië verbrak. De Onafhankelijkheidsverklaring stelde dat de dertien Amerikaanse koloniën vrije en onafhankelijke staten waren, en baseerde deze claim op een filosofie van natuurlijke rechten en een lijst van grieven tegen de koning.

Thomas Jefferson stelde de hoofdtekst op; het Congres scherpte sommige passages aan en zwakte andere af. Het document werd gedrukt, verspreid en voorgelezen aan troepen en tijdens bijeenkomsten in steden. De tweede paragraaf, over gelijkheid en onvervreemdbare rechten, werd later een ijkpunt voor bewegingen die veel verder reikten dan de oorspronkelijke context.

De Onafhankelijkheidsverklaring won de oorlog niet, maar verduidelijkte wel de oorlogsdoelen van de rebellen en riep op tot buitenlandse steun. Historici bestuderen de intellectuele bronnen ervan, het stilzwijgen over slavernij en de wereldwijde invloed ervan als model voor andere onafhankelijkheidsverklaringen. Het ondertekende perkament blijft een iconisch artefact van de Amerikaanse stichting.

• Verklaring van de Amerikaanse onafhankelijkheid van Groot-Brittannië uit 1776
• Hij beriep zich op natuurlijke rechten en somde zijn grieven op.
• Voornamelijk ontworpen door Thomas Jefferson
• Heeft latere onafhankelijkheidsbewegingen beïnvloed.