Kernfusie is de energiebron van de zon. Lichte kernen versmelten tot zwaardere kernen, waarbij energie vrijkomt. Waterstofatomen fuseren tot helium en de vrijgekomen massa wordt omgezet in energie. Deze reactie vereist extreme hitte en druk, omstandigheden die van nature in de kernen van sterren voorkomen.

Op aarde proberen wetenschappers al decennia lang kernfusie te bewerkstelligen. De meest veelbelovende aanpak maakt gebruik van magnetische opsluiting. Een tokamak sluit plasma op in een donutvormig magnetisch veld en verhit het tot meer dan 100 miljoen graden Celsius. In 2022 behaalde de National Ignition Facility voor het eerst een netto energiewinst met behulp van lasers, zij het slechts van korte duur en tegen enorme kosten.

Kernfusie heeft voordelen. De brandstof is overvloedig aanwezig en wordt gewonnen uit water en lithium. Het produceert geen langlevend radioactief afval. Het kan niet smelten. De uitdagingen zijn echter enorm. Het in stand houden van de reactie, het beheersen van het plasma en het bouwen van een commerciële centrale blijven onopgelost. Kernfusie is altijd nog 30 jaar weg, zo luidt de grap. Het lijkt er nu eindelijk op dat het dichterbij komt.

Kernbenaderingen

• Magnetische opsluiting (tokamaks)
• Inertiële opsluiting (lasers)
• Stellarators
• Particuliere fusieprojecten
• Brandstof: deuterium en tritium