Het bbp meet wat er binnen de landsgrenzen wordt geproduceerd, ongeacht wie de fabrieken bezit. Het bbp meet wat de inwoners van een land produceren, waar ter wereld ze zich ook bevinden. Het verschil is subtiel maar belangrijk. Als een Japans bedrijf een fabriek in Thailand heeft, telt die productie mee in het bbp van Thailand én in het bbp van Japan. Als een Thaise werknemer geld vanuit Japan naar huis stuurt, maakt dat deel uit van het bbp van Thailand.

Het BBP was ooit de geprefereerde maatstaf. De Verenigde Staten gebruikten het tot 1991, toen ze overstapten op het BBP. De reden: het BBP geeft een beter beeld van de economische activiteit binnen de landsgrenzen, wat van belang is voor de werkgelegenheid en de belastinginkomsten. Het BBP geeft een beter beeld van het inkomen dat naar de burgers van een land stroomt, wat van belang is voor de levensstandaard. Geen van beide is perfect.

Voor de meeste landen liggen de twee cijfers dicht bij elkaar. Ze lopen uiteen in landen met grote buitenlandse activiteiten of een grote diaspora. Het bbp van Ierland is veel groter dan het bbp, omdat zoveel multinationale ondernemingen daar winst boeken. De Filipijnen hebben een groot bbp ten opzichte van het bbp, omdat miljoenen Filipino's in het buitenland werken en geld naar huis sturen.

BBP versus BNP

• BBP: productie binnen de landsgrenzen
• BBP: productie door inwoners, waar ook ter wereld
• BNP is gelijk aan BBP plus netto-inkomen uit het buitenland
• De Verenigde Staten zijn in 1991 overgestapt van BNP naar BBP.
• De divergentie is het grootst in kleine, open economieën.