Cement is een bindmiddel. Het hardt uit wanneer het met water wordt gemengd en houdt materialen bij elkaar. Het is geen beton. Beton bestaat uit cement, aggregaat en water. Cement is het poeder dat beton zijn werk laat doen. Het meest voorkomende cement is Portlandcement, dat wordt gemaakt door kalksteen en klei in een oven te verhitten tot ongeveer 1450 graden Celsius. De resulterende klinker wordt met gips vermalen tot poeder. Wanneer water wordt toegevoegd, ondergaat het cement een chemische reactie die hydratatie wordt genoemd. Het vormt kristallen die in elkaar grijpen en uitharden.

Cement bestaat in verschillende soorten. Type I is voor algemeen gebruik. Type II heeft een matige sulfaatbestendigheid. Type III heeft een hoge vroege sterkte en wordt gebruikt wanneer beton snel sterkte moet bereiken. Type IV heeft een lage hydratatiewarmte en wordt gebruikt in massabeton. Type V is sulfaatbestendig en wordt gebruikt in maritieme omgevingen. Mengcement combineert Portlandcement met vliegas, slakken of silicadamp om de prestaties te verbeteren en de CO2-uitstoot te verminderen.

Cementproductie is een belangrijke bron van koolstofdioxide. De reactie in de oven brengt CO2 vrij uit het kalksteen, en de brandstof die gebruikt wordt om de oven te verwarmen, stoot nog meer CO2 uit. Cement is verantwoordelijk voor ongeveer 8 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot. De industrie werkt aan koolstofarme alternatieven, waaronder koolstofafvang, alternatieve brandstoffen en nieuwe chemische processen. Cement is essentieel voor de moderne bouw. ​​Het is echter ook een klimaatprobleem. Deze twee feiten staan ​​op gespannen voet met elkaar.