Een bedrijf moet aan zijn kortetermijnverplichtingen kunnen voldoen. Liquiditeitsratio's meten dit vermogen door liquide middelen te vergelijken met kortetermijnverplichtingen. De current ratio deelt de vlottende activa door de kortlopende schulden; de quick ratio sluit voorraden uit; de cash ratio houdt alleen rekening met contanten en liquide middelen. Hogere ratio's duiden over het algemeen op een sterkere financiële gezondheid op korte termijn.

Kredietverstrekkers en leveranciers kijken naar liquiditeitsratio's bij het verstrekken van krediet. Een bedrijf dat zijn rekeningen niet op tijd kan betalen, riskeert beschadigde relaties en hogere kapitaalkosten in de toekomst. Tegelijkertijd kan een extreem hoge liquiditeit erop wijzen dat activa niet productief worden gebruikt. Context en branchenormen spelen hierbij een rol.

Managers bewaken de liquiditeit om de operationele continuïteit te waarborgen en te plannen voor seizoensgebonden of onverwachte kasbehoeften. De ratio's zijn eenvoudig te berekenen aan de hand van de balans, maar bieden een belangrijke vroegtijdige waarschuwing wanneer de druk op de korte termijn toeneemt. Samen met de kasstroomanalyse vormen ze een basisinstrumentarium voor het beoordelen van de financiële weerbaarheid op korte termijn.