Vermogensbeheer is het professioneel beheren van beleggingen namens cliënten. Deze cliënten kunnen particulieren, pensioenfondsen, stichtingen of bedrijven zijn. De vermogensbeheerder beslist wat er gekocht, aangehouden en verkocht wordt, met als doel de doelstellingen van de cliënt te behalen en tegelijkertijd de risico's te beheersen. De kosten bedragen doorgaans een percentage van het beheerde vermogen.

De sector is enorm. BlackRock, Vanguard en State Street beheren samen meer dan 20 biljoen dollar. Ze bezitten aanzienlijke belangen in de meeste grote beursgenoteerde bedrijven. Deze concentratie van eigendom geeft vermogensbeheerders invloed op het ondernemingsbestuur, de beloning van topmanagers en het milieubeleid. Ze stemmen namens hun cliënten met de aandelen die ze bezitten, en die stemmen zijn belangrijk.

Strategieën variëren. Passief beheer volgt een index, zoals de S&P 500, met lage kosten en weinig transacties. Actief beheer probeert de markt te verslaan door middel van onderzoek en het selecteren van aandelen, en rekent daarvoor hogere kosten. De meeste actieve beheerders presteren op de lange termijn minder goed dan hun benchmarks, wat de sterke groei van passief beleggen verklaart. Actief beheer speelt echter nog steeds een rol in minder efficiënte markten, zoals opkomende markten of small-cap aandelen.

Vermogensbeheer is gereguleerd. In de Verenigde Staten houdt de Securities and Exchange Commission (SEC) toezicht op beleggingsadviseurs. Zij moeten als fiduciair optreden en de belangen van hun cliënten vooropstellen. Deze norm is wettelijk afdwingbaar en overtredingen worden bestraft.