Verbrand brandstof in een afgesloten cilinder, laat het uitzettende gas een zuiger voortduwen, en je hebt een verbrandingsmotor. Het idee is simpel. Het kostte echter meer dan een eeuw aan experimenteren om hem betrouwbaar te maken.

Nicolaus Otto bouwde in 1876 de eerste praktische viertaktmotor. Rudolf Diesel volgde in de jaren 1890 met compressieontsteking. De viertaktcyclus – inlaat, compressie, arbeid, uitlaat – is nog steeds de basis van de meeste motoren op de weg. Een tweetaktvariant ontsteekt elke omwenteling en wordt nog steeds gebruikt in kettingzagen en sommige motorfietsen.

Kerncomponenten

• Cilinderblok en zuigers.
• De krukas zet lineaire beweging om in rotatie.
• Kleppen en nokkenas om de gasstroom te regelen.
• Brandstofsysteem voor het mengen van lucht en brandstof.
• Koel- en smeersystemen.

Efficiëntie is het zwakke punt. De meeste benzinemotoren zetten slechts ongeveer een kwart van de energie van de brandstof om in beweging. De rest gaat als warmte verloren via de uitlaat en de radiator. Turbocompressie, directe injectie en variabele kleptiming hebben het verschil weliswaar kleiner gemaakt, maar elektromotoren zetten energie nog steeds veel efficiënter om. Daarom krijgt de verbrandingsmotor voor het eerst in honderd jaar een serieuze concurrent.