Een koepel is een halfrond dak dat een ruimte omsluit zonder interne steunpilaren. Het is een van de meest efficiënte constructievormen in de architectuur. Een koepel draagt ​​de belasting door middel van compressie en verdeelt deze gelijkmatig over de basis. Daarom konden bouwers in de oudheid enorme overspanningen maken met steen en baksteen, lang voordat staal bestond.

Het Pantheon in Rome, voltooid rond 126 na Christus, is nog steeds de grootste koepel ter wereld van ongewapend beton. Het cassetteplafond aan de binnenkant en de centrale opening hebben architecten eeuwenlang geïnspireerd. Latere koepels – de Hagia Sophia, de Dom van Florence, de Sint-Pietersbasiliek, het Capitool in de VS – brachten de vorm nog verder.

Moderne koepels worden gemaakt van staal, gewapend beton en zelfs opgeblazen doek. Geodetische koepels, populair gemaakt door Buckminster Fuller, verdelen de krachten via een netwerk van driehoeken. Ze zijn licht en sterk, hoewel ze lastig waterdicht te maken zijn.

Koepels zijn meer dan alleen daken. Ze creëren een interieur dat een sacraal, maatschappelijk of gewoonweg groots gevoel geeft. De vorm zelf draagt ​​een betekenis in zich.