Primatologie is de wetenschappelijke studie van primaten en hun gedrag. Het vakgebied kwam pas echt op gang in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw met langdurige veldstudies van chimpansees, gorilla's en bavianen. Het werk van Jane Goodall bij Gombe Stream in Tanzania veranderde onze kijk op chimpansees. Ze documenteerde het gebruik van gereedschap, de jacht en de complexe sociale banden die ze bezaten. Dian Fossey deed hetzelfde voor berggorilla's in Rwanda. Biruté Galdikas bestudeerde orang-oetans op Borneo. Samen stonden ze bekend als de Trimates.

Moderne primatologie combineert veldobservaties met genetisch onderzoek, endocrinologie en cognitieve experimenten. Onderzoekers vragen zich af hoe primaten problemen oplossen, allianties vormen en kennis overdragen. Ze bestuderen ook de bedreigingen waarmee primaten te maken hebben: verlies van leefgebied, jacht en ziekten. Veel primatenpopulaties gaan sterk achteruit. Primatologen werken steeds vaker samen met natuurbeschermers en lokale gemeenschappen om de dieren die ze bestuderen te beschermen.

Onderzoeksgebieden

• Sociale structuur en dominantiehiërarchieën.
• Gereedschapsgebruik en probleemoplossing.
• Communicatie en stemgebruik.
• Natuurbehoud en conflicten tussen mens en primaat.

Primatologie bevindt zich op het snijvlak van biologie en antropologie. Het levert een bijdrage aan discussies over de menselijke natuur, cultuur en de oorsprong van sociaal gedrag.