Kirlilik, zararlı maddelerin çevreye salınmasıdır. Bu maddeler kimyasallar, parçacıklar, gürültü, ışık veya ısı olabilir. Kirleticiler birçok kaynaktan gelir: fabrikalar, araçlar, çiftlikler, evler ve atık alanları. Bazıları havaya, bazıları suya, bazıları toprağa karışır. Bu maddeler organizmaları zehirleyerek, üremelerini bozarak veya hayatta kalmaları için gerekli koşulları değiştirerek onlara zarar verir. Kirlilik, habitat tahribatı ve iklim değişikliğinin yanı sıra biyolojik çeşitlilik kaybının başlıca nedenlerinden biridir.

Kirlilik birçok biçimde ortaya çıkar. Fosil yakıtların yakılmasından kaynaklanan hava kirliliği solunum yolu hastalıklarına ve asit yağmuruna neden olur. Tarımsal akıntı ve kanalizasyondan kaynaklanan su kirliliği, alg patlamalarına ve ölü bölgelere yol açar. Plastik kirliliği deniz yaşamını boğar ve besin zincirlerine giren mikroplastiklere ayrışır. Işık kirliliği gece hayvanlarının ve göçmen kuşların davranışlarını bozar. Gürültü kirliliği balinaların ve kuşların iletişimini ve yön bulmasını engeller. Her tür kirlilik, düzenlemeden teknolojiye ve davranış değişikliklerine kadar farklı çözümler gerektirir.

Başlıca kirlilik türleri

• Hava: partiküller, azot oksitler, kükürt dioksit.
• Su: besin maddeleri, kimyasallar, plastikler, atık sular.
• Toprak: ağır metaller, böcek ilaçları, endüstriyel atıklar.
• Diğer: gürültü, ışık ve ısı.

Kirlilik kaçınılmaz değildir. Üretim ve tüketim biçimlerimizin bir yan ürünüdür. Daha temiz teknolojiler ve daha sıkı kurallar bazı kirlilik türlerini azalttı, ancak ilerleme eşit değil.