Farkındalık, önceden haber verilmeden gelir. Bir an dünya sadece oradadır—duvardaki ışık, bir sandalyenin ağırlığı, trafiğin hafif sesi—ve bir sonraki an, bir şeyin kaydedildiğini fark eder. Bilinç, bu kaydı, deneyimin karanlık ve boş kalmak yerine gerçekleştiği gerçeğini adlandırır.

Filozoflar yüzyıllardır bunun neyden oluştuğu konusunda tartışıyorlar. Kimileri onu evrenin temel bir özelliği olarak, kimileri belirli karmaşık sistemlerin ortaya çıkan bir özelliği olarak, kimileri de beynin yoğun hesaplamalarının yarattığı bir tür yanılsama olarak görüyor. David Chalmers'ın ifade ettiği gibi, zor problem, fiziksel süreçlere neden herhangi bir içsel yaşamın eşlik etmesi gerektiğini açıklamaktır. Nöronların ateşlenmesi neden bir şeye benziyor?

Günlük bilinç hali tekdüze değildir. Odaklanmış dikkat, hayal kurma, keskin acı ve yeni uyanmanın loş yarı ışığı arasında gidip gelir. Uyku ve anestezi, bilincin kapatılabileceğini gösterirken; bazı ilaçlar ve meditasyon halleri, bilincin beklenmedik şekillerde genişletilebileceğini veya renklendirilebileceğini göstermektedir. Hayvanlar ise daha da karmaşık bir bilmece sunmaktadır: Çoğu araştırmacı artık memelilerin ve kuşların bir tür bilince sahip olduğunu kabul etse de, sınırları hala tartışmalıdır.

• Fenomenal bilinç, deneyimin ham halidir.
• Bilgiye erişim bilinci, raporlama ve kontrol için bilgiye ulaşılabilirliği ifade eder.
• Öz farkındalık, deneyimin süreklilik arz eden bir özneye ait olduğu hissini katar.

Nihai niteliği ne olursa olsun, bilinç, herhangi bir şeyin bizim için anlam ifade etmesinin koşuludur.