Elektron, bir atomu oluşturan üç ana parçacıktan biridir. Yaklaşık 1,6 × 10⁻¹⁹ coulomb'luk negatif bir yüke ve bir protonun kütlesinin yaklaşık 1/1836'sı kadar bir kütleye sahiptir. Elektronlar, çekirdeğin etrafında düzgün daireler şeklinde değil, olasılık bulutları halinde dönerler. Bu düzenleme, bir elementin kimyasını belirler. Atomlar, bağ oluşturmak için elektron paylaşır, kazanır veya kaybeder ve bu bağlar molekülleri, kristalleri ve diğer her şeyi oluşturur.

Elektronlar temel parçacıklardır. Bilinen bir iç yapıları yoktur. Leptonlar adı verilen bir sınıfa aittirler. Her elektronun, aynı kütleye sahip ancak pozitif yüklü bir karşı parçacığı olan pozitronu vardır. Bir elektron bir pozitronla karşılaştığında, birbirlerini yok ederler ve fotonlar üretirler. Elektronlar ayrıca elektriğin de sorumlusudur. Bir metalde, bazı elektronlar kafes boyunca serbestçe hareket ederek akım taşırlar. Bir yarı iletkende, elektronlar ve delikler akım taşır. Bir süper iletkende, elektronlar eşleşir ve dirençsiz bir şekilde akarlar. Elektron, 1897 yılında J.J. Thomson tarafından katot ışınlarıyla yapılan deneyler yoluyla keşfedilmiştir.

Elektron gerçekleri

• Yük. Negatif, -1.6 × 10⁻¹⁹ C.
• Kütle. Yaklaşık 9,11 × 10⁻³¹ kg.
• Keşif. JJ Thomson, 1897.
• Antiparçacık. Pozitron.
• Rolü. Kimyayı belirler ve elektrik akımını taşır.

Elektronlar protonlarla aynı şey değildir. Protonlar daha ağırdır, pozitif yüklüdür ve çekirdeğin içinde bulunur. Elektronlar ise daha hafiftir ve çekirdeğin dışında yörüngede dönerler.