Okyanus ortası sırtlarının gözenekli kayalarına sızan deniz suyu, alttaki magma tarafından ısıtılır ve tekrar yükselerek deniz tabanında hidrotermal bacalar olarak yüzeye çıkar. Çıkan sıvı 400 °C'yi aşabilir ve çözünmüş metaller ve indirgenmiş kimyasal bileşiklerle doludur.

Sıcak sıvı, soğuk ortam deniz suyuyla karıştığında, mineraller çökelerek bacalar ve tümsekler oluşturur. Sıvıdaki kimyasal enerji, tüp solucanları, midyeler, karidesler ve diğer özelleşmiş hayvanları destekleyen benzersiz besin ağlarının temelini oluşturan yoğun mikrobiyal toplulukları destekler. Hidrotermal bacalar tüm okyanuslarda ve hızlı yayılan sırtlardan arka yay havzalarına kadar çeşitli tektonik ortamlarda bulunur.

1977'de hidrotermal bacaların keşfi, biyolojinin karmaşık ekosistemleri sürdürebilen enerji kaynakları hakkındaki anlayışını değiştirdi. Hidrotermal bacalar ayrıca okyanusun kimyasal dengesine katkıda bulunur ve yaşamın kökeni için olası yerler olarak önerilmiştir. Bunlar geçicidir; bireysel baca alanları, ısı kaynağı başka yere taşınmadan önce yalnızca on yıllardan yüzyıllara kadar sürebilir.

Yeni bir hidrotermal alan keşfetmek, derin deniz araştırmalarındaki en heyecan verici anlar arasında yer almaya devam ediyor.