Fonem, bir dildeki en küçük ayırt edici ses birimidir. Bir fonemin değişmesi, kelimenin anlamını değiştirir.

İngilizcede /b/ ve /p/ sesleri farklı fonemlerdir çünkü “bat” ve “pat” farklı anlamlara gelir. Diller, hangi ses karşıtlıklarını ayırt edici olarak ele aldıkları konusunda farklılık gösterir. Bebekler başlangıçta çok çeşitli fonetik ayrımlara duyarlıdır; birinci yılın sonuna doğru, en çok duydukları dilin fonemlerine daha fazla uzmanlaşırlar. Kategorik algılama süreci, sürekli değişen akustik sinyalleri ayrı fonem kategorilerine atar.

Fonemler, sabit akustik olaylardan ziyade soyut kategorilerdir. Aynı fonem, çevredeki seslere, konuşmacıya ve konuşma hızına bağlı olarak farklı şekilde üretilir. Buna rağmen, dinleyiciler normal koşullar altında amaçlanan fonemleri yüksek doğrulukla algılarlar. Fonolojik işlemleme bozuklukları okuma ve konuşma dilini olumsuz etkileyebilir.

Bir kelime ile diğer bir kelime arasındaki fark genellikle tek bir foneme dayanır.