On dördüncü yüzyıldan itibaren, İtalyan şehirlerinde ve daha sonra Avrupa genelinde sanatçılar ve bilginler, klasik antik çağa yenilenmiş bir yoğunlukla yöneldiler. Rönesans, hümanizm, sanatsal yenilik ve maddi dünyayla kendinden emin bir etkileşimle karakterize edilen kültürel ve entelektüel bir hareketti.

Resim, heykel ve mimari yeni bir doğalcılık ve teknik ustalık kazandı. Hümanist eğitim, klasik dilleri ve ahlak felsefesini vurguladı. Bilimsel gözlem ve siyasi düşünce de aynı ortamda gelişti. Bu hareket, eski metinlerin yeniden keşfedilmesi, matbaanın icadı ve ilk denizaşırı yolculuklarla aynı döneme denk geldi.

Daha sonraki tarihçiler, Orta Çağ'dan kopuşun ne kadar keskin olduğu konusunda tartıştılar. Bölgesel Rönesanslar zamanlama ve vurgu açısından farklılık gösterdi. Bununla birlikte, bu dönem, yüzyıllar boyunca Avrupa'nın kendini anlama biçimini şekillendiren, gelişmiş bireysellik ve sanatsal mükemmellik idealini kalıcı bir şekilde geride bıraktı.

• 14. yüzyıl İtalya'sında başlayan kültürel hareket
• Klasik öğrenime ve sanatsal natüralizme önem verildi.
• Avrupa genelinde yayılmış olup yerel farklılıklar göstermektedir.
• Hümanizm, matbaa ve keşiflerle bağlantılı