Od XIV wieku artyści i uczeni w miastach włoskich, a następnie w całej Europie, z nową intensywnością spoglądali na starożytność. Renesans był ruchem kulturowym i intelektualnym charakteryzującym się humanizmem, innowacyjnością artystyczną i pewnym zaangażowaniem w świat materialny.

Malarstwo, rzeźba i architektura osiągnęły nowy poziom naturalizmu i mistrzostwa technicznego. Edukacja humanistyczna kładła nacisk na języki klasyczne i filozofię moralną. W tym samym środowisku kwitła również obserwacja naukowa i myśl polityczna. Ruch ten zbiegł się w czasie z odkryciem starożytnych tekstów, wynalezieniem druku i pierwszymi podróżami zamorskimi.

Późniejsi historycy debatowali nad tym, jak drastyczne było zerwanie ze średniowieczem. Renesanse regionalne różniły się pod względem czasu i akcentów. Niemniej jednak okres ten pozostawił trwały ideał kultywowanej indywidualności i artystycznej doskonałości, który kształtował europejskie samopoznanie przez wieki.

• Ruch kulturalny, który rozpoczął się we Włoszech w XIV wieku
• Kładł nacisk na naukę klasyczną i naturalizm artystyczny
• Rozprzestrzenia się po całej Europie z lokalnymi odmianami
• Związany z humanizmem, drukarstwem i eksploracją