Yatırım fonu, çeşitli hisse senetleri, tahviller veya diğer varlıklardan oluşan çeşitlendirilmiş bir portföy satın almak için birçok yatırımcıdan para toplar. Profesyonel bir yönetici neyin alınıp satılacağına karar verir. Yatırımcılar, fonun hisselerine sahip olurlar, temel menkul kıymetlere değil. Fonun değeri, net varlık değeri olarak adlandırılır ve her işlem gününün sonunda hesaplanır.

Yatırım fonları iki ana türde gelir. Aktif olarak yönetilen fonlar piyasayı geride bırakmayı hedefler. Yöneticiler şirketleri araştırır, hisse senetlerini seçer ve portföyü ayarlar. Genellikle yıllık %0,5 ila %2 arasında daha yüksek ücretler alırlar. Endeks yatırım fonları bir piyasa endeksini takip eder ve çok daha düşük, bazen %0,05'in altında ücret alırlar. Uzun vadede, çoğu aktif fon, ücretler düşüldükten sonra kıyaslama endekslerinin altında performans gösterir.

Yatırım fonları anında çeşitlendirme ve profesyonel yönetim sunar. Emeklilik hesapları ve aracı kurumlar aracılığıyla kolayca satın alınabilirler. Ancak dezavantajları da vardır. Ücretler getirileri azaltır. Aktif yöneticiler çok fazla işlem yaparak vergilendirilebilir kazançlar elde edebilirler. Bazı fonlar, alım veya satım sırasında ödenen komisyonlar olan satış komisyonları alırlar. Komisyonsuz fonlar bu ücretlerden kaçınır. Yatırımcılar, bir fon seçmeden önce gider oranlarını, performans geçmişini ve vergi verimliliğini karşılaştırmalıdır. En ucuz seçenek genellikle en iyisidir.

Yaygın türler

• Öz sermaye fonları
• Tahvil fonları
• Para piyasası fonları
• Dengeli fonlar
• Endeks yatırım fonları