Fundusz inwestycyjny gromadzi środki wielu inwestorów, aby kupić zdywersyfikowany portfel akcji, obligacji lub innych aktywów. Profesjonalny zarządzający decyduje, co kupić i sprzedać. Inwestorzy posiadają udziały w funduszu, a nie papiery wartościowe będące jego instrumentem bazowym. Wartość funduszu, zwana wartością aktywów netto, jest obliczana na koniec każdego dnia handlowego.

Fundusze inwestycyjne występują w dwóch głównych rodzajach. Fundusze zarządzane aktywnie starają się pokonać rynek. Zarządzający analizują spółki, wybierają akcje i dostosowują portfel. Pobierają wyższe opłaty, często od 0,5 do 2% rocznie. Fundusze indeksowe śledzą indeks rynkowy i pobierają znacznie niższe opłaty, czasami poniżej 0,05%. W dłuższym okresie większość funduszy aktywnych osiąga gorsze wyniki niż benchmarki po uwzględnieniu opłat.

Fundusze inwestycyjne oferują natychmiastową dywersyfikację i profesjonalne zarządzanie. Łatwo je kupić za pośrednictwem kont emerytalnych i u brokerów. Mają jednak również wady. Opłaty obniżają zyski. Aktywni zarządzający mogą inwestować zbyt dużo, generując zyski podlegające opodatkowaniu. Niektóre fundusze pobierają opłaty od sprzedaży, czyli prowizje od zakupu lub sprzedaży. Fundusze bez opłat od sprzedaży unikają tych opłat. Inwestorzy powinni porównać wskaźniki kosztów, historię wyników i efektywność podatkową przed wyborem funduszu. Najtańsza opcja jest często najlepsza.

Typowe typy

• Fundusze akcyjne
• Fundusze obligacji
• Fundusze rynku pieniężnego
• Fundusze zrównoważone
• Fundusze indeksowe