Mali politika, hükümetlerin ekonomiyi yönlendirmek için vergileri ve harcamaları nasıl kullandığıdır. Büyüme yavaşladığında, hükümetler talebi artırmak için vergileri düşürebilir veya daha fazla harcama yapabilir. Enflasyon yükseldiğinde ise, durumu soğutmak için vergileri artırabilir veya harcamaları kısabilirler. Bu araçlar güçlü ve acımasızdır.

İki temel kaldıraç vardır. Vergilendirme, ekonomiden para çeker veya insanların ceplerinde bırakır. Devlet harcamaları ise yollar, okullar, savunma ve sosyal programlar aracılığıyla ekonomiye para enjekte eder. Bu ikisinin birleşimi, hükümetin bütçe açığı mı yoksa fazlası mı vereceğini belirler.

Mali politikayı doğru uygulamak zordur. Zamanlama bir sorundur. Bir teşvik paketi onaylanana kadar, durgunluk sona ermiş olabilir. Siyaset araya girer. Vergi indirimleri ve harcama programları popülerdir. Vergi artışları ve hizmetlerde kesintiler ise popüler değildir. İşsizlik sigortası gibi otomatik dengeleyiciler, yeni bir yasa çıkarılmasına gerek kalmadan devreye girdikleri için faydalıdır.

Temel araçlar

• Vergi oranları ve dilimleri
• Hükümet harcama programları
• Bütçe açığı ve bütçe fazlası hedefleri
• Otomatik dengeleyiciler
• Teşvik ve kemer sıkma önlemleri