Kaside, belirli bir konuyu övgü, tefekkür veya tutkulu düşüncelerle ele alan, yüksek üsluplu lirik bir şiirdir. Genellikle basit bir şarkıdan daha resmi ve uzun solukludur.

Klasik kasideler halka açık ve törenseldi; Romantik kaside ise doğa, sanat veya ölümlülük üzerine kişisel bir tefekkür aracı haline geldi – Keats'in kasideleri bunun en üstün İngiliz örnekleridir. Biçim, katı bir kıta düzenini takip edebilir veya daha gevşek bir yapı benimseyebilir. Değişmeyen şey ise ciddi bir hitap duygusudur: şair bir nesneye, bir kişiye veya soyut bir niteliğe yönelir ve yüksek düzeyde dikkat ve duygu sürdürür.

Odesler genellikle özneye doğrudan hitap (apostrof) ve ilk dürtüyü derinleştiren veya karmaşıklaştıran bir düşünce akışı içerir. Kutlama, ağıt veya sorgulama içerebilirler. Bir zamanlar odeyi tanımlayan yüksek üslup, modern uygulayıcılar tarafından gevşetilmiş olsa da, bir konuya tam anlamıyla lirik bir şekilde yer verme arzusu devam etmektedir.

Konusuna biçimsel bir yoğunluk ve sürekli bir düşünceyle yaklaşan şiir, bir kasidedir.