Kurgusal olmayan metinler, gerçek olaylara, gerçek kişilere ve olgulara dayanan düzyazı yazılarıdır. Tarih, biyografi, anı, deneme, gazetecilik ve birçok tartışma ve açıklama biçimini içerir.

Kurgusal eserlerin aksine, kurgusal olmayan eserler kanıtlarla kontrol edilebilen bir gerçeklik değeri iddiasında bulunur. Bu iddia, yorumlamayı, seçimi veya edebi ustalığı ortadan kaldırmaz; en iyi kurgusal olmayan eserler, herhangi bir roman kadar özenle şekillendirilir. Kurgusal olmayan eser yazarı, olanlardan sorumludur, ancak yine de hangi gerçeklerin önemli olduğuna, bunları nasıl sıralayacağına ve ne anlama geldiklerine karar vermelidir. Sahne kurma teknikleri ve yeniden oluşturulmuş diyaloglar bazen kurguyla olan sınırları bulanıklaştırır, ancak temel amaç gerçektir.

Kurgusal olmayan eserler bilgi, ikna ve deneyimlerin korunmasına hizmet eder. Okuyucular bilgi edinmek, tartışma başlatmak ve gerçekten yaşanmış olayların ve yaşamların dokusunu hissetmek için bu eserlere yönelirler. Kurgusal eserlerde olmayan doğruluk ve adalet standartları, kurgusal eserlerde geçerlidir; bu nedenle bu standartların ihlali özel bir eleştiriye yol açar.

Gerçek olayları anlatan, kurgudan ziyade bir rapor niteliği taşıyan yazılar, kurgusal olmayan yazılardır.