Kiazmus, iki veya daha fazla cümlenin yapılarının tersine çevrilmesiyle birbirine karşı dengelendiği bir retorik figürdür. Öğeler, X harfi gibi birbirini çaprazlar.

“Ülkenizin sizin için ne yapabileceğini sormayın, sizin ülkeniz için ne yapabileceğinizi sorun” ünlü bir modern örnektir. İkinci kısım, ilk kısmın gramer sırasını tersine çevirerek akılda kalıcı bir simetri yaratır. Klasik ve İncil yazarları kiazmayı yaygın olarak kullanmışlardır; bir yazar bir düşünceye bütünlük veya kaçınılmazlık hissi vermek istediğinde şiirde, hitabette ve düzyazıda ortaya çıkar.

Kiazmus, basit antitezden, tersine çevirme adı verilen özel bir yöntemle ayrılır. Terimlerin kesişmesi, zıtlığı vurgulayabilir, bir paradoksu güçlendirebilir veya sadece kalıplı dönüşüyle ​​kulağa hoş gelebilir. Tersine çevirme zorlama gibi göründüğünde, figür sadece zekice olur; düşünceden doğal olarak ortaya çıktığında ise hem zarif hem de gerçekçi görünür.

Kendi yapısını tersine çevirerek kendi kendine geri dönen bir cümle, kiazma yapısını kullanmaktadır.