Chiazm to figura retoryczna, w której dwa lub więcej zdań jest równoważonych poprzez odwrócenie ich struktury. Elementy krzyżują się jak litera X.

„Nie pytaj, co twój kraj może zrobić dla ciebie – pytaj, co ty możesz zrobić dla swojego kraju” to znany współczesny przykład. Druga połowa wersu odwraca porządek gramatyczny pierwszej, tworząc zapadającą w pamięć symetrię. Pisarze klasyczni i biblijni szeroko stosowali chiazm; pojawia się on w poezji, oratorstwie i prozie, gdy pisarz chce nadać myśli poczucie pełni lub nieuchronności.

Chiazm różni się od prostej antytezy specyficznym zabiegiem inwersji. Skrzyżowanie pojęć może uwypuklić kontrast, wzmocnić paradoks lub po prostu uszczęśliwić ucho swoim wzorzystym powrotem. Kiedy inwersja wydaje się wymuszona, figura staje się po prostu sprytna; kiedy wyrasta naturalnie z myśli, wydaje się zarówno elegancka, jak i prawdziwa.

Zdanie, które odwraca swoją strukturę, jest zdaniem stosującym chiazm.