Bir gölet, bir orman, bir mercan resifi, bir toprak parçası: her biri bir ekosistemdir. Bu terim, birbirleriyle ve fiziksel çevreleriyle etkileşim halinde olan organizmalar topluluğunu tanımlar. Bitkiler, hayvanlar ve mikroplar gibi canlı kısımları ve su, güneş ışığı, mineraller ve sıcaklık gibi cansız kısımları içerir. Sınırlar gözlemci tarafından belirlenir. Bütün bir yağmur ormanı bir ekosistemdir. Mikroskop altında bir damla gölet suyu da öyle.

Ekosistemler enerji akışları ve madde döngüleri aracılığıyla işlev görür. Enerji güneş ışığı olarak girer ve besin zincirleri boyunca hareket eder. Besinler sistem içinde döngüye girer, topraktan bitkilere, hayvanlara ve tekrar ayrışma yoluyla geri döner. Sağlıklı bir ekosistem dayanıklıdır. Kuraklık veya yangın gibi bozulmaları absorbe edebilir ve benzer bir duruma geri dönebilir. Ancak dayanıklılığın da sınırları vardır. Kilit bir tür ortadan kaybolduğunda veya bir besin döngüsü bozulduğunda, tüm sistem farklı bir duruma geçebilir. Berrak bir göl alglerle yeşile dönebilir. Bir otlak çalılık alana dönüşebilir.

Ana bileşenler

• Üreticiler: Besin üreten bitkiler ve algler.
• Tüketiciler: diğer organizmaları yiyen hayvanlar.
• Ayrıştırıcılar: Besin maddelerini geri dönüştüren mantarlar ve bakteriler.
• Abiyotik faktörler: su, güneş ışığı, toprak ve iklim.

Ekosistemler durağan değildir. Mevsimlere, ardıllığa ve insan kullanımına bağlı olarak değişirler. Soru şu ki, bu değişiklikler bizim katlanabileceğimiz sınırlar içinde mi gerçekleşiyor?