Staw, las, rafa koralowa, skrawek gleby: każdy z nich to ekosystem. Termin ten opisuje społeczność organizmów oddziałujących ze sobą nawzajem i ze swoim środowiskiem fizycznym. Obejmuje on zarówno elementy żywe, takie jak rośliny, zwierzęta i mikroorganizmy, jak i nieożywione, takie jak woda, światło słoneczne, minerały i temperatura. Granice wyznacza obserwator. Cały las deszczowy to ekosystem. Podobnie jak kropla wody w stawie pod mikroskopem.

Ekosystemy funkcjonują dzięki przepływom energii i cyklom materii. Energia dociera do nich w postaci światła słonecznego i przemieszcza się przez łańcuchy pokarmowe. Składniki odżywcze krążą w systemie, przemieszczając się z gleby do roślin, zwierząt i z powrotem poprzez rozkład. Zdrowy ekosystem jest odporny. Potrafi absorbować zakłócenia, takie jak susza czy pożar, i powracać do podobnego stanu. Jednak odporność ma swoje granice. Kiedy znika gatunek kluczowy lub cykl składników odżywczych zostaje przerwany, cały system może przejść w inny stan. Czyste jezioro może zazielenić się od glonów. Tereny trawiaste mogą przekształcić się w zarośla.

Kluczowe elementy

• Producenci: rośliny i algi, które wytwarzają pokarm.
• Konsumenci: zwierzęta, które żywią się innymi organizmami.
• Destruenci: grzyby i bakterie, które przetwarzają składniki odżywcze.
• Czynniki abiotyczne: woda, światło słoneczne, gleba i klimat.

Ekosystemy nie są statyczne. Zmieniają się wraz z porami roku, sukcesją i użytkowaniem przez człowieka. Pytanie brzmi, czy zmieniają się w granicach, które jesteśmy w stanie zaakceptować.