Bir şeyi birden fazla kez söylemek, onu akılda kalıcı hale getirebilir veya ona yeni bir ağırlık kazandırabilir. Tekrarlama, kelimelerin, ifadelerin, seslerin veya yapıların kasıtlı olarak yeniden kullanılmasıdır. Şiirde ritim ve vurgu yaratır; hitabet sanatında yoğunluk oluşturur; düzyazıda bir temayı vurgulayabilir veya hipnotik bir etki yaratabilir. Bu yöntem kavram olarak basit, ancak uygulamada sonsuz çeşitliliktedir.

Her tekrar üslupsal değildir. Bazıları tesadüfi veya beceriksizdir. Etkili tekrar amaçlıdır: tekrarlanan unsur her tekrarda güç kazanır veya anlamı biraz değişir. Anafra, nakarat ve aliterasyon, tekrarın özel biçimleridir. Uzun bir eserde bir motifin tekrarı bile bir tür yapısal tekrardır.

Okuyucular ve dinleyiciler kalıplara tepki verir. Tekrarlama bu tepkiyi kullanır. Aşırı kullanıldığında sıkıcı hale gelir; doğru ayarlandığında ise dili akılda kalıcı ve duygusal olarak etkileyici kılan en güvenilir araçlardan biri olur. Tekrarlamayı fark etmeyi öğrenmek, üsluba dikkat ederek okumayı öğrenmenin bir parçasıdır.