Iets meer dan eens herhalen kan het beter in het geheugen prenten of er een nieuwe betekenis aan geven. Herhaling is het bewust hergebruiken van woorden, zinsdelen, klanken of structuren. In poëzie creëert het ritme en nadruk; in welsprekendheid bouwt het intensiteit op; in proza ​​kan het een thema onderstrepen of een hypnotiserend effect teweegbrengen. Het concept is eenvoudig, maar de toepassingsmogelijkheden zijn eindeloos.

Niet alle herhaling is stilistisch. Sommige herhalingen zijn toevallig of onhandig. Effectieve herhaling is doelgericht: het herhaalde element wint aan kracht of verandert bij elke herhaling enigszins van betekenis. Anaphora, refrein en alliteratie zijn specifieke vormen van herhaling. Zelfs de terugkeer van een motief in een lang werk is een vorm van structurele herhaling.

Lezers en luisteraars reageren op patronen. Herhaling maakt gebruik van die reactie. Bij overmatig gebruik wordt het saai; bij een juiste dosering is het een van de meest betrouwbare middelen om taal memorabel en emotioneel aansprekend te maken. Leren om herhaling te herkennen is onderdeel van het leren lezen met aandacht voor de schrijfstijl.