Powtarzanie czegoś więcej niż raz może utrwalić to w pamięci lub nadać mu nową wagę. Powtarzanie to celowe ponowne użycie słów, fraz, dźwięków lub struktur. W poezji nadaje rytm i akcent; w oratorstwie buduje intensywność; w prozie może podkreślać temat lub wywoływać hipnotyczny efekt. Ten zabieg jest prosty w koncepcji, ale nieskończenie wszechstronny w zastosowaniu.

Nie każde powtórzenie ma charakter stylistyczny. Niektóre są przypadkowe lub niezgrabne. Skuteczne powtórzenie jest celowe: powtarzany element nabiera siły lub nieznacznie zmienia znaczenie z każdym powtórzeniem. Anafora, refren i aliteracja to wyspecjalizowane formy powtórzenia. Nawet powrót motywu w dłuższym utworze jest rodzajem powtórzenia strukturalnego.

Czytelnicy i słuchacze reagują na wzorce. Powtarzanie wykorzystuje tę reakcję. Nadużywane staje się nużące; po odpowiednim wykalibrowaniu staje się jednym z najskuteczniejszych narzędzi, dzięki którym język staje się zapadający w pamięć i wywołujący emocje. Nauka zauważania powtórzeń jest częścią nauki czytania z uwagą i dbałością o warsztat.