Düz tasarım, basit şekiller, cesur renkler ve derinlik efektleri kullanmaz. Gölge yok, gradyan yok, eğim yok, doku yok. Bu stil, gerçek dünya malzemelerini taklit eden skeuomorfizme bir tepki olarak ortaya çıktı. İlk iPhone arayüzlerinde deri dikişler, cam düğmeler ve kağıt dokuları vardı. Düz tasarım bunların hepsini ortadan kaldırdı. Sonuç temiz, modern ve hızlı işlenebilir bir tasarım oldu. Microsoft'un Metro tasarım dili ve Apple'ın iOS 7'si bu stili popülerleştirdi.

Düz tasarımın dezavantajları vardır. Gölgeler veya derinlik ipuçları olmadan, etkileşimli öğeleri tanımlamak zor olabilir. Renkli bir dikdörtgen gibi görünen bir düğme tıklanabilir olarak algılanmayabilir. Tasarımcılar bunu ince gölgeler ve fareyle üzerine gelme durumlarıyla çözdüler ve bu da bazıların düz 2.0 veya materyal tasarım olarak adlandırdığı şeye yol açtı. Bu stil aynı zamanda görsel zenginlikten de ödün verir. Gradyanlar ve dokular sıcaklık ve kişilik katabilir. Düz tasarım, özen gösterilmeden uygulandığında steril görünebilir. Tasarımı taşıyacak daha az görsel süsleme olduğu için tipografi daha önemli hale gelir. Renk paletleri daha fazla ağırlık taşır. İllüstrasyon ve ikonografi ayırt edici olmalıdır. Düz tasarım sadece bir estetik değil, bir felsefedir. Süslemeden ziyade netliği ve işlevi önceliklendirir. Başarılı olduğunda zariftir. Başarısız olduğunda ise sıkıcıdır.

Düz tasarım özellikleri

• Gölge yok — unsurlar tek bir düzlemde yer alıyor.
• Renk geçişi yok — sadece düz renkler.
• Basit şekiller — daireler, dikdörtgenler ve çizgiler
• Cesur tipografi — yazı tipi tasarımı taşıyor
• Canlı renkler — yüksek kontrastlı düz renk paletleri

Düz tasarım, arayüzlere uygulanan minimalizmdir. Amaca hizmet etmeyen her şeyi ortadan kaldırır.