Flat design maakt gebruik van eenvoudige vormen, felle kleuren en geen diepte-effecten. Geen schaduwen, geen verlopen, geen afschuiningen, geen texturen. De stijl ontstond als reactie op skeuomorfisme, dat materialen uit de echte wereld imiteerde. Vroege iPhone-interfaces hadden leren stiksels, glazen knoppen en papierachtige texturen. Flat design ontdeed zich van al die elementen. Het resultaat was een strakke, moderne en snel renderbare interface. Microsofts Metro-ontwerptaal en Apples iOS 7 maakten de stijl populair.

Flat design kent compromissen. Zonder schaduwen of diepte-effecten kunnen interactieve elementen moeilijk te herkennen zijn. Een knop die eruitziet als een gekleurde rechthoek, wordt mogelijk niet als klikbaar ervaren. Ontwerpers hebben dit opgelost met subtiele schaduwen en hover-effecten, wat heeft geleid tot wat sommigen flat design 2.0 of material design noemen. De stijl offert ook visuele rijkdom op. Gradiënten en texturen kunnen warmte en persoonlijkheid toevoegen. Flat design kan steriel aanvoelen als het niet zorgvuldig wordt uitgevoerd. Typografie wordt belangrijker omdat er minder visuele versiering is om het ontwerp te ondersteunen. Kleurenpaletten krijgen meer gewicht. Illustraties en iconografie moeten onderscheidend zijn. Flat design is niet alleen een esthetiek. Het is een filosofie. Het geeft prioriteit aan duidelijkheid en functionaliteit boven versiering. Als het werkt, is het elegant. Als het mislukt, is het saai.

Platte ontwerpkenmerken

• Geen schaduwen — elementen bevinden zich op één vlak.
• Geen kleurverlopen — alleen effen kleuren.
• Eenvoudige vormen: cirkels, rechthoeken en lijnen.
• Opvallende typografie — het lettertype draagt ​​het ontwerp.
• Levendige kleuren — vlakke kleurenpaletten met hoog contrast

Flat design is minimalisme toegepast op interfaces. Het verwijdert alles wat geen doel dient.