Harç, duvarcılıkta tuğlaları, taşları veya blokları birbirine bağlar. Çimento, kum ve sudan oluşan bir macundur. Zamanla sertleşerek, parçaları yerinde kilitler ve boşlukları kapatır. Harç sadece yapıştırıcı değildir. Aynı zamanda hafif hareketleri karşılar, yükleri dağıtır ve duvarın nefes almasını sağlar. Çok sert bir harç tuğlaları çatlatabilir. Çok yumuşak bir harç ise ufalanabilir. Doğru karışım, parçalara ve maruz kalınan etkenlere bağlıdır.

Harç çeşitli tiplerde bulunur. N tipi, zemin üstü duvarlar için genel amaçlı bir karışımdır. S tipi daha güçlüdür ve yük taşıyıcı duvarlar ve zemin altı için kullanılır. O tipi daha zayıftır ve esnekliğin önemli olduğu tarihi restorasyonlarda kullanılır. M tipi en güçlüsüdür ve istinat duvarları ve temeller için kullanılır. Portland çimentosundan önce yaygın olan kireç harcı daha yumuşak ve daha geçirgendir, bu nedenle eski binalar genellikle kireç bazlı onarımlara ihtiyaç duyar. Harç, duvarcılık malzemesiyle uyumlu olmalıdır. Yumuşak tuğla duvarda sert bir harç, tuğlaya zarar verir.

Harç karıştırmak özen gerektirir. Kum temiz ve iyi taneli olmalıdır. Su temiz olmalıdır. Oranlar ölçülmelidir. Çok fazla su harcı zayıflatır. Çok az su ise kullanılamaz hale getirir. Harç karıştırıldıktan sonra birkaç saat içinde kullanılmalıdır. Sertleşmeye başladıktan sonra suyla tekrar karıştırılamaz. Bir duvarcı, harcı yaymak için mala ve kürek kullanır. Derz, harcı sıkıştırmak ve yüzeyi şekillendirmek için bir derz aletiyle tamamlanır. Harç derzi, bir duvarın görünür çizgisidir. Aynı zamanda yapısal bağlantıdır. Doğru olması gerekir.