Yeniden yapım, daha önce gösterime girmiş bir filmin yeni bir versiyonudur. Aynı hikâyeyi veya hikâyenin bir varyasyonunu yeni bir oyuncu kadrosu, yeni bir yönetmen ve yeni bir yapımla anlatır. Yeniden yapımlar, sinemanın başlangıcından beri var olmuştur. Bazıları sahne sahne kopyadır. Diğerleri ise hikâyeyi yeni bir çağa uyarlar. Yeniden yapım, bir uyarlama biçimidir. Bilinen bir eseri alır ve yeni bir izleyici kitlesi için günceller.

Yeniden yapımlar çeşitli biçimlerde karşımıza çıkar. Yakın bir yeniden yapım, orijinal filmi yakından takip eder ve detayları günceller. Yeniden yorumlama, temel konsepti alır ve ortamı, karakterleri veya tonu değiştirir. Yabancı dilde bir yeniden yapım, başka bir ülkeden bir filmi yerel izleyici kitlesine uyarlar. Miras niteliğindeki bir devam filmi, genellikle orijinal oyuncu kadrosuyla, yıllar sonra hikayeyi devam ettirir. Her biçimin kendine özgü zorlukları vardır. Yakın bir yeniden yapım gereksiz olma riskini taşır. Yeniden yorumlama, orijinal filmin hayranlarını yabancılaştırma riskini taşır. Miras niteliğindeki bir devam filmi ise özden yoksun nostalji riskini taşır.

Yeniden çevrimler yaygındır çünkü ticari açıdan güvenlidirler. Başlık bilinir, hikaye kanıtlanmıştır, pazarlama daha kolaydır. Ancak aynı zamanda yaratıcı açıdan da risklidirler. Bir yeniden çevrim varlığını haklı çıkarmalıdır. Yeni bir şey sunmalıdır. En iyi yeniden çevrimler, The Departed veya A Star Is Born gibi, orijinali alıp kendi yorumlarını katarlar. En kötüleri ise soluk taklitlerdir. Yeniden çevrim iki ucu keskin bir kılıç gibidir. Bir klasiği canlandırabilir veya lekeleyebilir.