Kare hızı, saniyede yakalanan veya görüntülenen kare sayısıdır. Saniye başına kare (fps) olarak ölçülür. Sesli filmler için standart 24 fps'dir. Televizyon Avrupa'da 25 fps, Amerika Birleşik Devletleri'nde ise 30 fps kullanır. Bazı film yapımcıları daha akıcı hareket için 48 fps veya 120 fps gibi daha yüksek hızlar kullanırken, diğerleri daha kesik kesik, animasyonlu bir görünüm için 12 fps gibi daha düşük hızlar kullanır. Kare hızı, hareketin nasıl algılandığını etkiler.

Kare hızı seçimi, yaratıcı ve teknik bir karardır. 24 fps, sinematik göründüğü için sinema için standarttır. Doğal hissettiren hafif bir hareket bulanıklığı vardır. 30 fps daha çok televizyon veya video gibi görünür. 60 fps hiper gerçekçi, neredeyse bir video oyunu gibi görünür. 120 fps ise ağır çekim efektleri için kullanılır. Yüksek kare hızları, aksiyon sahnelerinin daha akıcı görünmesini sağlayabilir, ancak aynı zamanda setlerin ve kostümlerin yapay görünmesine de neden olabilir. Peter Jackson, Hobbit'i 48 fps'de çekti ve tepkiler karışık oldu. Bazı izleyiciler netliği sevdi. Diğerleri ise dikkat dağıtıcı buldu.

Kare hızı, filmin hızını da etkiler. 24 fps'de çekim yapıp 48 fps'de yansıtırsanız, hareket yavaş görünür. 48 fps'de çekim yapıp 24 fps'de yansıtırsanız, hareket hızlı görünür. Yavaş çekim ve hızlı çekim bu şekilde oluşturulur. Kare hızı, zamanı manipüle etmek için kullanılan bir araçtır.

Kare hızı sadece teknik bir ayar değildir. Filmin görsel dilinin bir parçasıdır. İzleyicinin hareketi, zamanı ve gerçekliği nasıl deneyimlediğini şekillendirir.