Bir beherdeki kimyasal reaksiyon ya ısı açığa çıkarır ya da ısı emer. Sabit basınçta sistemin ısı içeriğine entalpi denir ve H ile gösterilir. Bu bir durum fonksiyonudur, yani sadece sistemin mevcut durumuna bağlıdır, oraya ulaşmak için izlenen yola bağlı değildir. Entalpi değişimi, delta H, sabit basınçta bir reaksiyon sırasında emilen veya açığa çıkan ısıdır. Negatif bir delta H, reaksiyonun ekzotermik olduğunu gösterir. Pozitif bir delta H ise endotermik olduğunu gösterir.

Entalpi, joule veya kilojoule/mol cinsinden ölçülür. Genellikle standart koşullar altında ölçülen standart entalpi değişimi, delta H° olarak rapor edilir: 1 atmosfer basınç ve belirli bir sıcaklık, genellikle 298 Kelvin. Standart oluşum entalpisi, bir bileşiğin bir molünün, standart hallerindeki elementlerinden oluştuğunda meydana gelen entalpi değişimidir. Standart hallerindeki elementler için sıfır olarak tanımlanır.

Entalpi değişimleri, bir reaksiyonun toplam entalpi değişiminin, yolun ne olduğuna bakılmaksızın, her bir adımın entalpi değişimlerinin toplamı olduğunu belirten Hess yasası kullanılarak hesaplanabilir. Bu, kimyagerlerin doğrudan ölçülmesi zor olan reaksiyonlar için entalpi değişimlerini hesaplamalarına olanak tanır. Bağ enerjileri de entalpi değişimlerini tahmin etmek için kullanılabilir, ancak değerler ortalama değerlerdir ve daha az doğrudur.

Entalpi, termokimyanın merkezinde yer alır. Bir reaksiyonun ekzotermik mi yoksa endotermik mi olduğunu, ne kadar ısı açığa çıktığını veya emildiğini ve ne kadar enerjinin iş için kullanılabileceğini belirler. Endüstride reaktörlerin tasarımında, yakıt verimliliğinin optimizasyonunda ve ısı transferinin yönetiminde kullanılır.