Örtülme, bir gök cisminin başka bir gök cisminin önünden geçerek onu görüş alanından gizlemesi olayıdır. Kelime, Latince "gizlemek" anlamına gelen "occultare" kelimesinden gelir. Güneş tutulmasıyla aynı geometriye sahiptir, ancak bu terim genellikle Güneş yerine yıldızlar, asteroitler veya gezegenleri içeren olaylar için kullanılır.

Örtülme olayları bilimsel açıdan faydalıdır. Bir asteroit bir yıldızın önünden geçtiğinde, gökbilimciler yıldızın birden fazla konumdan kaybolma süresini ölçebilirler. Kaybolma süresi, asteroitin boyutunu ve şeklini ortaya çıkarır. Asteroitin bir uydusu varsa, uydu da yıldızı örtebilir ve varlığını ortaya çıkarabilir. Birçok küçük gök cisminin ölçümü bu şekilde yapılmıştır.

Gezegen örtülmeleri de değerlidir. Plüton bir yıldızı örttüğünde, yıldız ışığının sönükleşmesi ve aydınlanması Plüton'un atmosferinin yapısını ortaya çıkarır. Bir halka sistemi bir yıldızı örttüğünde, sönükleşme deseni halkaların yoğunluğunu ve boşluklarını gösterir. Voyager bu tekniği Neptün ve Uranüs'te kullandı.

Tarihteki en ünlü tutulma, o zamanlar bu şekilde adlandırılmamıştı. 1919'daki güneş tutulması, Ay'ın Güneş'i örtmesiyle Arthur Eddington'ın Güneş'in çekim kuvvetiyle yıldız ışığının sapmasını ölçmesine ve genel görelilik kuramını doğrulamasına olanak sağladı.