Parlaklık, bir yıldızın birim zamanda yaydığı toplam enerji miktarıdır. Mesafeden bağımsız, içsel bir özelliktir. Güneş'in parlaklığı yaklaşık 3,8 x 10²⁶ watt'tır. Bu, gökbilimcilerin kullandığı standart birimdir ve güneş parlaklığı olarak adlandırılır.

Parlaklık, bir yıldızın büyüklüğüne ve sıcaklığına bağlıdır. Büyük ve sıcak bir yıldız, küçük ve soğuk bir yıldızdan çok daha parlaktır. Bu ilişki kabaca yarıçapın karesi ile sıcaklığın dördüncü kuvvetinin çarpımıyla orantılıdır. Bu nedenle, soğuk ama devasa olan Betelgeuse gibi kırmızı bir süper dev, sıcak bir beyaz cüceden milyonlarca kat daha parlaktır.

Parlaklık ile ışık şiddeti aynı şey değildir. Parlaklık, bize ulaşan ışık miktarıdır ve mesafeye bağlıdır. Uzaktaki parlak bir yıldız sönük görünebilir. Yakındaki sönük bir yıldız ise parlak görünebilir. Gökbilimciler, ikisi arasında dönüşüm yapmak için ters kare yasasını kullanırlar. Mesafeyi iki katına çıkarırsanız, görünen parlaklık dört kat azalır.

Yıldızları anlamak için parlaklık ölçümü şarttır. Bu ölçüm, yıldızların ne kadar hızlı yakıt tükettiğini, ne kadar yaşayacaklarını ve nasıl öleceklerini bize gösterir. Ayrıca kozmik mesafe merdiveninin de anahtarıdır, çünkü bir yıldızın gerçek parlaklığını biliyorsanız, mesafesini hesaplayabilirsiniz.