Jasność to całkowita ilość energii emitowanej przez gwiazdę w jednostce czasu. Jest to cecha wewnętrzna, niezależna od odległości. Jasność Słońca wynosi około 3,8 watów pomnożonych przez 10 do potęgi 26. Jest to standardowa jednostka używana przez astronomów, zwana jasnością Słońca.

Jasność zależy od rozmiaru i temperatury gwiazdy. Duża, gorąca gwiazda jest znacznie jaśniejsza niż mała, chłodna. Zależność ta jest mniej więcej proporcjonalna do kwadratu promienia pomnożonego przez czwartą potęgę temperatury. Dlatego czerwony nadolbrzym, taki jak Betelgeza, który jest chłodny, ale ogromny, jaśnieje gorącym białym karłem milion razy.

Jasność to nie to samo, co jasność. Jasność to ilość światła docierającego do nas, która zależy od odległości. Jasna gwiazda daleko stąd może wydawać się słaba. Słaba gwiazda w pobliżu może wydawać się jasna. Astronomowie stosują prawo odwrotnych kwadratów do przeliczania tych dwóch wartości. Podwojenie odległości powoduje czterokrotny spadek jasności.

Pomiar jasności jest kluczowy dla zrozumienia gwiazd. Mówi nam, jak szybko spalają paliwo, jak długo będą żyć i jak umrą. Jest to również klucz do kosmicznej drabiny odległości, ponieważ znając rzeczywistą jasność gwiazdy, można obliczyć jej odległość.